mały|Tablica pamiątkowa na fasadzie oranżerii przy dworze Żabów w Zbylitowskiej Górze mały|Grób Napoleona Feliksa Żaby na cmentarzu w Zbylitowskiej Górze Napoleon Feliks Żaba herbu Kościesza (ur. 15 sierpnia 1803 w Krasławiu, zm. 24 sierpnia 1885 w Zbylitowskiej Górze) – polski literat i podróżnik, wolnomularzLudwik Hass, Wolnomularstwo w Europie środkowo-wschodniej w XVIII i XIX wieku, 1982, s. 332.. Brat Augusta.
Życiorys Urodził się 15 sierpnia 1803 w Krasławiu w rodzinie Dominika herbu Kościesza i Anny z d. Hołownia. Był uczniem Szkoły Podchorążych w Warszawie. Po upadku powstania listopadowego emigrował najpierw do Francji (gdzie w 1832 wydał poemat pt. „Polak w więzieniu w Paryżu” dedykowany generałowi UmińskiemuŻaba, F. N., „Polak w więzieniu w Paryżu” (Paryż, 1832).), a następnie do Anglii. W Londynie wydał zbiór swoich wierszy zatytułowany „Polish Exile. Poems”Żaba, F.N., „Polish Exile. Poems” (London, 1832).. Na kilka lat zamieszkał w Edynburgu, gdzie w roku 1833 (wraz z Piotrem Falkenhagen-Zaleskim) redagował „The Polish Exile”, anglojęzyczne pismo poświęcone polskiej kulturze, historii i literaturze. Z Anglii odbywał podróże do Stanów Zjednoczonych, Brazylii, Australii i Nowej Zelandii. Był profesorem i rektorem uniwersytetu w Buenos Aires, gdzie wykładał historię i języki obce.