Operującego z nieutwardzonych lotnisk o ubogiej infrastrukturze lub jej całkowitym braku. Swoją szansę na dostarczenie użytkownikom tego typu maszyny dostrzegł Short Brothers. Prace nad nowym samolotem rozpoczęto w 1959 roku. Nie startowano jednak od zera. Short wykorzystał wyniki testów jakie przeprowadzili inżynierowie brytyjskiej wytwórni Miles Aircraft i francuskiej Société des Avions Hurel-Dubois. Francuska wytwórnia zaprojektowała płat o bardzo dużym wydłużeniu, laminarnym profilu NACA 63-420, który miał znacząco poprawiać osiągi samolotów w trakcie wszystkich faz lotu jak również być wsparciem w trakcie lotów wysokogórskich i w warunkach dużej temperatury powietrza. Francusko-brytyjska współpraca polegała na zabudowaniu nowego francuskiego skrzydła, w brytyjskiej maszynie Miles Aerovan i sprawdzenie w praktyce działania płatów. Tak zmodyfikowany samolot otrzymał oznaczenie HDM.105. W przypadku uzyskania zadowalających rezultatów planowano rozpoczęcie produkcji seryjnej nowych maszyn, oznaczonych jako HDM.106, do czego jednak nigdy nie doszło. Short skorzystał z projektu HDM.105, zmieniając jednak całkowicie kadłub nowego samolotu. W sierpniu 1960 roku irlandzka wytwórnia zaprezentowała nowy projekt oznaczony jako SC.7Marek Górecki, Short Skyvan/330/360, „Lotnictwo”, nr 4-5 (2017), s.