Aleksandyr Pawłow Malinow (bułg. Александър Павлов Малинов; ur. 3 maja 1867 w Besarabii, zm. 20 marca 1938 w Sofii) – bułgarski prawnik i polityk, przewodniczący Partii Demokratycznej (1903-1938), deputowany do Zwyczajnego Zgromadzenia Narodowego 11. (1901) i 14-23. kadencji (1908-1934) oraz do Wielkiego Zgromadzenia Narodowego 5. kadencji (1911), Przewodniczący Zgromadzenia Narodowego (1931-1934), minister budynków publicznych, dróg i komunikacji (1908-1910), spraw zagranicznych i wyznań wiary (1910-1911, 1918, 1931) oraz sprawiedliwości (1918), trzykrotny premier Carstwa Bułgarii (1908-1911, 1918 i 1931).
Życiorys Urodził się w rodzinie bułgarskich przesiedleńców. Wykształcenie średnie zdobył w gimnazjum w Bołgradzie, następnie studiował prawo w Kijowie. W 1891 osiedlił się w Bułgarii i rozpoczął pracę zawodową jako sędzia i prokurator w Płowdiwie, zaś od 1896 jako adwokat. W połowie lat 90. wstąpił do Partii Demokratycznej, z ramienia której w 1901 wszedł do Zwyczajnego Zgromadzenia Narodowego 11. kadencji. W 1903, po śmierci Petka Karawełowa, został przewodniczącym Partii Demokratycznej.