Sytuacja polityczna przed I wojną światową Druga połowa XIX w. przyniosła szereg zmian w przeżywającym kryzys Imperium Osmańskim. Nieudany eksperyment z liberalizmem sułtana Abdülhamida II, który po początkowym zainteresowaniu parlamentaryzmem chciał powrócić do rządów absolutnych, co doprowadziło do konfliktu z młodoturkami. Zablokowanie przez sułtana reform zaowocowało niezadowoleniem społecznym, któremu Abdülhamid (nazywany „krwawym sułtanem”) chciał dać ujście poprzez podsycanie niepokojów i wskazywanie na Ormian i innych chrześcijan jako na źródło kryzysu państwa. Polityce wyniszczania mniejszości sprzyjał szowinizm, nacjonalizm, nietolerancja religijna, które rozpowszechniły się wśród mieszkańców głównie tureckiej, anatolijskiej części imperium.
Przebieg thumb|Raport o masakrach dokonywanych przez Turków, opublikowany 26 marca 1915 w „The Washington Times” Akcja wojsk tureckich i sprzymierzonych z nimi grup Kurdów polegała na pacyfikowaniu regionów (Hakkari, Şırnak, Mardin, Jeziora Wan, Urmia) zamieszkiwanych przez chrześcijańskich Asyryjczyków, w czasie których dokonywano masowych mordów mieszkańców. Stosowano także tzw.