Środowisko programistyczne było łatwiejsze do używania, jak również szybkość uległa poprawie. Latem 1993 Visual Basic pojawił się na rynku w dwóch wersjach: standardowej oraz profesjonalnej. Visual Basic 4.0 z sierpnia 1995 umożliwiał tworzenie zarówno 32-bitowych, jak i 16-bitowych programów na platformę Windows. Pojawił się w trzech wersjach: Standard, Professional oraz Enterprise. Dawał on również możliwość pisania klas niezwiązanych bezpośrednio z interfejsem użytkownika. Wcześniejsze wersje języka używały kontrolek VBX, podczas gdy wersja 4.0 wprowadziła kontrolki OLE (pliki z rozszerzeniem .OCX). Później zostały one nazwane kontrolkami ActiveX. Wraz z pojawieniem się wersji 5.0 w lutym 1997 Microsoft ograniczył język jedynie dla użytkowników 32-bitowej wersji Windowsa. Programiści, którzy preferowali pisanie programów 16-bitowych, mogli zaimportować programy napisane w 4.0 do wersji 5.0. Konwersja w drugą stronę była również możliwa. VB 5.0 wprowadził możliwość tworzenia własnych kontrolek, jak również kompilacji do natywnego kodu wykonywalnego w systemie Windows. Wersja 6.0 z roku 1998 wprowadziła ulepszenia na wielu płaszczyznach.