W 1968 wyjechał na stypendium naukowe do Iranu. Po wydarzeniach Marca 1968 zdecydował się pozostać na emigracji. W roku akademickim 1969/1970 był wykładowcą iranistyki na Uniwersytecie Harvarda (USA). Potem zamieszkał na stałe w Belgii. Był profesorem Katolickiego Uniwersytetu w Lowanium, współtworzył sekcję iranistyki oraz był wykładowcą historii i kultury polskiej na slawistyce; od 1975 do 1998 był profesorem zwyczajnym w Departamencie Studiów Orientalistycznych i Slawistycznych.

Mieszkał w Brukseli. Żonaty (od 1970) z Barbarą z d. Broel Plater.

Twórczość Od 1968 do 2000 r. publikował liczne recenzje książek, tłumaczenia literackie i eseje na łamach paryskiej „Kultury” (pod pseud. „Piotr Meynert”, „M. Broński” i „Maciej Broński”; jego tekst w ostatnim wydanym numerze „Kultury” z października 2000 dotyczył książki Sławomira Mrożka pt. Dziennik powrotu). W jego twórczości publicystycznej znajdują się teksty poświęcone m.in. Cyprianowi Kamilowi Norwidowi, Jarosławowi Iwaszkiewiczowi, Karolowi Irzykowskiemu, Sławomirowi Mrożkowi, Teodorowi Parnickiemu, Leszkowi Kołakowskiemu, Piotrowi Guzemu, Adamowi Zagajewskiemu, Kazimierzowi Brandysowi, Stefanowi Kisielewskiemu, Raymondowi Aronowi, Vladimirowi Nabokovowi, Nadieżdzie Mandelsztam, V.S.