Zdaniem Lenina oparcie się na intelektualistach skupionych całkowicie na polityce miało być wymuszone faktem, że teoria marksistowska w swojej całości jest zbyt skomplikowana, by mógł ją pojąć drogą samodzielnych studiów robotnik wykonujący równocześnie swój zawód w wymiarze wielu godzin dziennie. Dlatego jedyną drogą podniesienia świadomości masowej i poparcia dla rewolucji miała być edukacja teoretyczno-polityczna, dokonująca się z jednej strony w gronie partyjnym, a następnie prowadzona przez przygotowanych działaczy wśród robotników.
Lenin doceniał znaczenie wcześniejszych form aktywności (kółka marksistowskie), wskazywał jednak, iż jego zdaniem nadszedł czas, by partia robotnicza zaczęła działać na większą skalę. Krokiem do jej sukcesu miało być, oprócz wymienionej wyżej edukacji, także rozwinięcie propagandy poprzez stworzenie samodzielnej prasy socjalistycznej oraz centralizacja partii na zasadzie centralizmu demokratycznego.
Odbiór Co robić? stało się jedną z przyczyn rozłamu na bolszewików i mienszewików.