Pozwala to na opracowywanie szybszych procesorów tej samej rodziny (wykonujących ten sam kod).
Aspekty mikroarchitektury W związku z potrzebą przyspieszenia przetwarzania i ograniczeniami wynikającymi z istnienia najdłuższej ścieżki krytycznej w każdym układzie, stosuje się obecnie w procesorach przetwarzania potokowe. Pozwala to na jednoczesne wykonywanie kilku instrukcji, z których każda jest w danym momencie na innym etapie. Długość potoku wykonawczego mieści się zazwyczaj w granicach od 6 do 20 etapów. Projektowanie potoku jest jednym z głównych zagadnień mikroarchitektury.
Podobnie, jednostki wykonawcze są również zasadniczą częścią mikroarchitektury. Możemy do nich zaliczyć jednostki arytmetyczno-logiczne (ALU), jednostki zmiennoprzecinkowe (FPU), układy pobrań/zapisów (ang. load/store units), układ przewidywania rozgałęzień (BTB), czy jednostki SIMD. Wykonują one zasadnicze operacje każdego rozkazu. Wybór jednostek wykonawczych, dobór ich parametrów (opóźnienie (ang. latency), zużycie energii, możliwość pracy potokowej) jest ważnym zadaniem projektowania mikroarchitektury, podobnie jak dobór organizacji pamięci.
Poza wydajnością ważne z punktu widzenia mikroarchitektury jest wiele innych zagadnień.