Działalność w komisji zwróciła na niego uwagę premiera Lloyda George’a, który w 1918 r. mianował Shortta Głównym Sekretarzem Irlandii. Po zakończeniu I wojny światowej Shortt został w 1919 r. ministrem spraw wewnętrznych. Na początku swojego urzędowania doprowadził do zakończenia strajku w policji. Musiał również zmierzyć się z problemem zdemoblilizowanych żołnierzy, z których wielu cierpiało na zaburzenia psychiczne. Doprowadził również do uchwalenia ustawy o rejestracji broni, gdyż wielu żołnierzy zatrzymywało broń jako wojenne trofeum.
Shortt pozostał na stanowisku ministra do upadku rządu Lloyda George’a w październiku 1922 r. Wkrótce potem zrezygnował z kariery parlamentarnej. W 1929 r. został przewodniczącym British Board of Film Censors. W okresie swojego urzędowania zabronił wyślwietlania 120 filmów. Zmarł podczas sprawowania urzędu w 1935 r.
W 1890 r. Shortt poślubił Isabellę Stewart Scott. Miał z nią jednego syna, który zginął w 1917 r., oraz trzy córki.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Brytyjscy ministrowie spraw wewnętrznych Kategoria:Brytyjscy prawnicy Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1910–1910 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1910–1918 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1918–1922 Kategoria:Urodzeni w 1862 Kategoria:Zmarli w 1935 Kategoria:Ludzie urodzeni w Newcastle upon Tyne