Po zamachu stanu zwolniony został ze stanowiska dowódcy dywizji i mianowany członkiem Oficerskiego Trybunału Orzekającego, a po dziewięciu miesiącach zwolniony z czynnej służby.
4 stycznia 1927 roku Prezydent RP Ignacy Mościcki nadał mu stopień generała dywizji, wyłącznie z prawem do tytułu, z dniem przeniesienia w stan spoczynku – 28 lutego 1927 rokuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 2 z 22 stycznia 1927 roku, s. 9, 12.. Osiadł w Wilnie, gdzie zmarł. Pochowany w Wilnie – cmentarz Antokol.
Był żonaty i miał dwoje dzieci: Janinę (ur. 1897) i Witolda (ur. 1914).
Awanse podporucznik (подпоручик) – 1889 porucznik (поручик) – 1894 sztabskapitan (штабс-капитан) - 1898 kapitan (kапитан) – 1902 podpułkownik (подполковник) – 1914 pułkownik (полковник) – 1915 generał brygady – zweryfikowany 3 maja 1922 ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 tytularny generał dywizji – 4 stycznia 1927 z dniem 28 lutego 1927
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5284 – 24 marca 1922 Krzyż Walecznych nr 8156 czterokrotnie Krzyż Zasługi Wojsk Litwy Środkowej nr 26Rozporządzenie Ministra Spraw Wojskowych G.M.I.L. 1254 z 1926 r. (Dziennik Personalny z 1926 r. Nr 12, s.