Wycena grup została dokonana empirycznie przez ekspertów Narodowego Funduszu Zdrowia na podstawie danych sprawozdawczych z puli monitorowanych szpitali za okres 2002-2007, a następnie po wprowadzeniu systemu opierana się na wszystkich danych sprawozdawczych przekazywanych przez wszystkie szpitale oddziałom NFZ i dostosowywana do rzeczywistych kosztów, z częstotliwością co około 12 miesięcy.
System jednorodnych grup pacjentów w leczeniu szpitalnym (JGP SZP) został wprowadzony w Polsce 1 lipca 2008, a jego głównym twórcą jest Jacek Grabowski, ekspert systemów opieki zdrowotnej, z wykształcenia lekarz psychiatra. 1 października 2010 został wprowadzony system jednorodnych grup pacjentów w stacjonarnej rehabilitacji neurologicznej i kardiologicznej (JGP REH).
Historia systemu W latach 60. XX wieku w amerykańskiej opiece zdrowotnej zaobserwowano, że pacjenci z tym samym schorzeniem, którym wykonywano te same badania i procedury oraz których czas hospitalizacji był zbliżony, generowali te same koszty. Na przełomie lat 60. i 70. Robert Fetter z Uniwersytetu Yale po raz pierwszy przedstawił założenia systemu jednorodnych grup pacjentów (DRG). Pacjenci podobni medycznie i kosztowo zostali przyporządkowani do 333 grup, w 54 głównych kategoriach diagnostycznych. Fetter oparł się na analizie danych 1 mln 700 tys.