Placówka powstała za pieniądze Druyffa była dziewiątym stacjonarnym hospicjum w kraju, trzecim wybudowanym od podstaw i pierwszym na Pomorzu.
Przez kolejne lata Jan Druyff często gościł w Słupsku. Za każdym razem przywoził zarówno wsparcie finansowe dla placówki, jak i upominki dla chorych. Spędzał z nimi każde święta. Nie ograniczał jednak swej pomocy jedynie do hospicjum. Wyposażył gabinet stomatologiczny w Łupawie, wyremontował i wyposażył szkołę w Gogolewie. Ufundował stypendia dla najbiedniejszej młodzieży wiejskiej. W 1997 r. Rada Miejska przyznała Janowi Druyffowi tytuł Honorowego Obywatela Miasta Słupska i medal "Za Zasługi dla Województwa Słupskiego". Na wniosek wojewody słupskiego minister zdrowia odznaczył go statuetką i tytułem "Partner polskiej medycyny".
Gdy w 1997 r. Jan Druyff asygnował dla hospicjum 3 mln zł, nie wiedział, że sam jest śmiertelnie chory. Trzy lata od założenia hospicjum, w listopadzie 2000 r. zmarł na raka w wieku 51 lat.
Od 2001 r. uliczka przy słupskim hospicjum nosi imię Jana Druyffa.
Bibliografia Dziennik Bałtycki z 22 czerwca 2001 r. Moje Miasto Nr 9 (64) z 2005 r. i Nr 19 (113) z 2007 r. Nasze Miasto Nr 50/07 z 21 grudnia 2007 r.
Kategoria:Honorowi obywatele Słupska Kategoria:Urodzeni w 1949 Kategoria:Zmarli w 2000