W masywie Czerwonych Wierchów znajduje się wiele jaskiń, w tym największe w Tatrach: Jaskinia Harda Jaskinia Marmurowa Jaskinia Mała w Mułowej Jaskinia Miętusia Śnieżna Studnia Jaskinia Wielka Śnieżna (otwór Wielka Litworowa) Jaskinia Wysoka – Za Siedmiu Progami.
Nazwa Czerwonych Wierchów pochodzi bądź od czerwono-brązowej barwy ich stoków, jaką nadaje im roślina o nazwie sit skucina, która jesienią, a często już w połowie lata przebarwia się na czerwono, bądź od brunatnego mchu, zwanego przez górali płucnikiem i pierwotnie używana była wyłącznie w stosunku do Małołączniaka. Oprócz tych roślin murawę tworzy boimka dwurzędowa, kosmatka brunatna i inne. W związku z urozmaiconym podłożem geologicznym bardzo różnorodna gatunkowo jest też roślinność Czerwonych Wierchów – rosną tutaj zarówno rośliny wapieniolubne, jak i kwasolubne. Wśród nich jest wiele gatunków roślin rzadkich, występujących w Polsce tylko w Tatrach i to w niewielu miejscach (m.in. przymiotno węgierskie).