Wacława przy praskiej katedrze oraz norymberskim kościele NMP. W XV wieku podwyższono wieże zachodnie do dzisiejszej wysokości. Absyda chóru zachodniego otrzymała większe, ostrołukowe okna.
Dalsze dzieje Pod koniec II wojny światowej, podczas alianckich nalotów na Norymbergę, kościół św Sebalda uległ znacznym zniszczeniom. Przepadły m.in. gotyckie malowidła z czasów Karola IV w ambicie chóru wschodniego, szczęśliwie ocalała ze zniszczeń większość późnogotyckich kamiennych reliefów wmurowanych w ściany, a ponadto bogaty wystrój wnętrza. Po II wojnie światowej został odbudowany. W 1952 roku poświęcono cztery nowe dzwony (o dźwięku a0 cis1 fis1-e1). 22 września 1957 roku w obecności prezydenta RFN Theodora Heussa dokonano ponownej uroczystej konsekracji kościoła.
Architektura thumb|Portal Panieński
Kościół św. Sebalda w obecnej postaci ma układ dwuchórowy. Część zachodnią tworzy pięcioprzęsłowy korpus nawowy i dwuprzęsłowy chór zamknięty wielobocznie (5 z 8 boków). Chór ten flankują dwie kilkukondygnacyjne wieże z portalami wejściowymi od strony zachodniej. Część wschodnią tworzy zintegrowany z korpusem nawowym trójnawowy chór o układzie halowym, który obejmuje dawne skrzyżowanie naw, trzy przęsła prezbiterium poligonalnie zamknięte.