thumb|200px|Popularna elektroda II rodzaju – elektroda kalomelowa (konstrukcja tradycyjna) Elektroda drugiego rodzaju – elektroda odwracalna (równowagowa) z dwoma granicami faz (na których zachodzą szybkie reakcje odwracalne): pierwszą – między metalem i pokrywającą metal warstwą jego trudno rozpuszczalnej soli, drugą – między warstwą soli trudno rozpuszczalnej i roztworem soli dobrze rozpuszczalnej, zawierającej ten sam anion.
Obecność tego samego anionu w dobrze rozpuszczalnej soli innego metalu dodatkowo zmniejsza rozpuszczalność soli tworzącej warstwę (zachowanie stałej wartości iloczynu rozpuszczalności). Potencjał elektrody zależy od stężenia tych anionów. Ma stałą wartość dzięki zbuforowaniu jonów potencjałotwórczych. Stałość i odtwarzalność potencjału elektrod drugiego rodzaju umożliwia ich powszechne stosowanie jako elektrod odniesienia w potencjometrii.
Przykłady elektrod II rodzaju Wśród elektrod drugiego rodzaju wymienia się np.: elektrodę chlorosrebrową – Ag, AgCl | elektrodę kalomelową – Hg, | elektrodę tlenkowo-rtęciową – Hg, HgO | elektrodę siarczano-rtęciową – Hg, | .