Po wybuchu II wojny światowej jako Ślązak podpisał niemiecką listę narodowościową (tzw. Volkslistę). Okres okupacji spędził w Niepołomicach, pracując jako leśniczy i nadleśniczy tamtejszych lasów, a następnie w Krakowie, pełniąc funkcję naczelnika wydziału lasów w Urzędzie Generalnego Gubernatora. W tym czasie, wykorzystując swe stanowisko, starał się chronić w miarę możliwości podległe mu lasy od rabunkowej gospodarki czasu wojny. Ratował również ludzi zagrożonych przez hitlerowską administrację, w tym wielu Żydów.
Po 1945 r. żył w Polsce w stałym zagrożeniu jako przedwojenny sanacyjny urzędnik i jednocześnie pracownik okupacyjnej administracji niemieckiej. W 1948 r., dzięki pomocy przedwojennych kolegów przyrodników i ludzi, którym pomagał w czasie wojny, wyjechał do Austrii, a następnie do Szwajcarii, by w końcu osiąść w Bawarii w Niemczech. Pracował tam jako leśnik, prowadząc jednocześnie działalność naukową i wydawniczą. Zmarł nie widząc już nigdy Polski ani pozostawionej tu rodziny.