Słonie te nie miały siekaczy, co wskazywałoby na to, że jakiś myśliwy zabił wiele słoni w jednym miejscu, bądź że padlinożercy usunęli ciosy słoni zmarłych śmiercią naturalną.

Inne teorie skupiają się na zachowaniu słoni – według jednej z nich, gdy te trąbowce głodują, wszystkie zbierają się w miejscu, gdzie znalezienie jedzenia jest łatwiejsze, po czym tam umierają. Rupert Sheldrake zauważył, że szkielety grup słoni są zwykle odnajdywane blisko stałych źródeł wody. Zasugerował, że słonie, gdy są niedożywione, instynktownie poszukują źródeł wody w nadziei na poprawienie swojego stanu zdrowia. Słonie, które nie utrzymują odpowiedniego poziomu cukru, zapadają w śpiączkę i umierają. Stare słonie, których zęby się zużyły, poszukują źródeł wody i w końcu umierają blisko nichKwestia słoni omówiona w Zoobooks..

W kulturze masowej Mit o cmentarzysku słoni został rozpowszechniony przez filmy takie jak Trader Horn z 1931 roku czy serię filmów o Tarzanie z Johnnym Weismullerem (Tarzan the Ape Man, 1932), w których grupy chciwych odkrywców próbują dotrzeć do cmentarzyska słoni w celu pozyskania kości słoniowej.