W 1673 roku wziął udział w bitwie pod Chocimiem, prowadząc do walki oddziały złożone ze zbiegłych Węgrów. Do 1679 roku wielokrotnie uczestniczył w walkach u boku króla Jana Sobieskiego. Później, gdy ze względu na wiek i chorobę nerek nie był już w stanie podróżować, do króla wysłał swojego siostrzeńca, Șerbana KantakuzenaGheorghe I. Brătianu, "Sfatul domnesc şi Adunarea Stărilor în Principatele Române", Bucharest, 1995, Constantin C. Giurescu, "Istoria Bucureştilor. Din cele mai vechi timpuri pînă în zilele noastre", Bucharest, 1966, p. 73-75. 22 czerwca 1682 roku otrzymał jako nadanie lenne wieś Waniowice, gdzie zmarł w 1685 roku. Dobra te trafiły następnie do jego żony Nedeli, która zarządzała nimi aż do śmierci. .
Przypisy
Bibliografia J. Demel, Historia Rumunii, Wrocław 1970. N. Stoicescu, Constantin Serban, București 1990. Petre P. Panaitescu, Pribegia lui Constantin Serban Basarab si a lui Stefan Petriceicu si testamentele lor [w:] Memoriile Sectiunii Istorice Seria III Tomul XXI, București 1939. s. 373 - 432.
Kategoria:Władcy Wołoszczyzny