Strumień RTMP może zawierać: dane wideo (np. skompresowane przy użyciu H.264/AVC; w niektórych zastosowaniach także H.265/HEVC), dane audio (np. AAC, MP3), dodatkowe metadane oraz komunikaty sterujące.
Protokół wspiera mechanizmy kontroli sesji po stronie odtwarzania (m.in. polecenia odtwarzania, pauzowania i przewijania w obrębie materiału).
Historia RTMP został wprowadzony przez firmę Macromedia w 2002 r. (m.in. wraz z Flash Player 6 oraz serwerem Flash Communication Server MX), jako element infrastruktury do strumieniowego przesyłania multimediów w ekosystemie Flash. Po przejęciu Macromedii przez Adobe Systems (2005) rozwój technologii i produktów z nią związanych kontynuowano pod marką Adobe.
W 2012 r. opublikowano specyfikację RTMP (wersja 1.0), co ułatwiło implementację protokołu przez inne podmioty. Po zakończeniu wsparcia dla Flash Playera (31 grudnia 2020) oraz zablokowaniu uruchamiania treści Flash w 2021 r. rola RTMP po stronie odbioru w przeglądarkach internetowych znacząco zmalała. W praktyce protokół zachował jednak zastosowanie jako format dostarczania strumienia z enkodera do usług i serwerów transmisyjnych (ingest), m.in.