Niedługo po otwarciu obiekt rozbudowano, ale i on powoli stawał się za ciasny. Po odrzuceniu pomysłu kolejnej rozbudowy starego budynku zdecydowano się w 1902 na nowe, murowane schronisko piętrowe z podmurówką (Neue Baude). Powstało ono pod patronatem Ślężańskiego Towarzystwa Górskiego (Zobtengebirgsverein, ZGV) z Sobótki. Projektantem został Karl Klimm, a budowę sfinansował Georg Haase, właściciel E. Haase, Lagerbierbrauerei, przy ul. Krakowskiej 88-106, największego browaru z Wrocławia. Budowę rozpoczęto 22 maja 1907, a zakończono rok później i uroczyście otwarto 23 maja 1908 przy udziale licznych gości oraz zgromadzonych turystów.
Jednym z najciekawszych pomieszczeń było tzw. Pustelnia Ślężańska (niem. Zobtenklause), czyli sala ZGV – w bogato urządzonym wnętrzu, wśród licznych myśliwskich trofeów, spotykali się członkowie Towarzystwa. Zachowała się częściowo oryginalna stolarka. Dziś nosi nazwę Sali Rycerskiej.
Po II wojnie światowej budynek nowego schroniska przejęło Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze z Wrocławia, natomiast stare stopniowo niszczało i rozebrano je w latach 50. XX wieku. W latach 60. przebudowano nowe schronisko, likwidując m.in.