Dzisiejsza charakterystyczna sylwetka świątyni nosi ślady odbudowy z XV w., ponieważ tylko wieża prawa w 1826 r. uzyskała igłowatą kopułę, natomiast kopuła wieży lewej nie została już odbudowana.
7 maja 1625 r. król Ferdynand II oddał kościół w ręce zakonu dominikanów, który na miejscu starej szkoły parafialnej i cmentarza wybudował obok kościoła rozległy czteroskrzydłowy klasztor, według projektu tworzących wówczas w Pradze znanych włoskich architektów C. Lurago i G. B. Orsiego. Klasztor wraz z przyległym kościołem zajmuje przestrzeń pomiędzy obecnymi ulicami: Husova, Jalovcova, Jilska i Zlata.
Architektura i wnętrza thumb|upright=1.1|Ołtarz główny kościoła thumb|upright=1.1|Ołtarz boczny Świątynia swój dzisiejszy barokowy wystrój architektoniczny, którego projektantem był F. Špaček, uzyskała po 1731 r. Architekt F. M. Kaňka wykonał w tym czasie płytkie muszlowe prezbiterium.