Gabriel Batory (węg. Báthory Gábor, ur. 15 sierpnia 1589, zm. 27 października 1613) – pochodzący z rodu Batorych książę Siedmiogrodu w latach 1608–1613.
Życiorys Urodzony w Oradei, był synem namiestnika Krasnego Stefana Batorego, wnukiem Andrzeja Batorego (zm. 1563), brata króla polskiego Stefana Batorego. Jego stryjem był Andrzej Batory, książę Siedmiogrodu i biskup warmiński.
W 1604 poparł Stefana Bocskaya w jego walce przeciwko Habsburgom. Po śmierci Bocskaya w 1606 Batory mimo młodego wieku starał się o tron siedmiogrodzki, jednak bezskutecznie – stany przyznały go Zygmuntowi Rakoczemu. Batory nie zrezygnował ze swych ambicji i w 1608 doprowadził do usunięcia Rakoczego dzięki przymierzu z hajdukami, którzy wcześniej wzniecili powstanie przeciwko temu ostatniemu.
Zdobycie tronu siedmiogrodzkiego nie wyczerpało ambicji Batorego – chciał pójść w ślady Michała Walecznego, który kilka lat wcześniej na krótko objął swoim panowaniem Siedmiogród, Wołoszczyznę i Mołdawię. Plany te jednak początkowo musiał odłożyć na bok z uwagi na brak ich akceptacji przez stany siedmiogrodzkie oraz zagrożenie wybuchem niezadowolenia hajduków. Ten ostatni problem został jednak rozwiązany dzięki Habsburgom, którzy także zaakceptowali go jako księcia siedmiogrodzkiego, co wzmocniło jego wewnętrzną pozycję.