thumb|240px|Grób Aliesia Haruna na cmentarzu Rakowickim Alaksandr Pruszynski (biał. Аляксандр Прушынскі, pseudonimy: „Aleś Harun” „І. Жывіц”, „А. Сумны”, „А. Новадворскі”, „Сальвэсь” (ur. 11 marca 1887 w folwarku Nowy Dwór pod Mińskiem − zm. 28 lipca 1920 w Krakowie) – białoruski poeta, pisarz, publicysta i działacz narodowy.
Życie W 1897 roku ukończył miejską szkołę parafialną, zaś w 1902 szkołę kupiecką w Mińsku. Pracował jako stolarz w różnych drobnych warsztatach, a następnie w fabryce mebli. Nawiązał wówczas kontakty z białoruskimi niepodległościowymi działaczami socjalistycznymi. W roku 1904 wstąpił do Białoruskiej Partii Socjalistów-Rewolucjonistów.
4 marca 1907 roku, w nielegalnej drukarni w Mińsku, został aresztowany przez władze carskie za działalność rewolucyjną i osadzony w więzieniu w Mińsku, a następnie w Wilnie. W tym czasie rozpoczął pisać wiersze. Zadebiutował wierszem „Маці-Беларусі” wydrukowanym w piśmie „Nasza Niwa“. W lipcu 1908 roku skazano go na ciężkie roboty na Syberii, ale wyrok w listopadzie został zamieniony na zsyłkę do regionu irkuckiego. Przez 6 lat przebywał w Kireńsku, pracując jako stolarz i cieśla. W 1914 roku spławiał drewno na rzece Lenie, zaś od 1915 pracował w kopalniach złota w rejonie miejscowości Bodajbo.