Towarzystwo znajdowało się pod głębokim wpływem nielegalnej w Polsce Komunistycznej Partii Zachodniej Białorusi (KPZB), w związku z czym w 1933 roku cały jego zarząd Zarząd Główny został aresztowany pod zarzutem przygotowywania „komunistycznego spisku”. W wyniku procesu sądowego w dniach 1–4 lutego Grzegorz Szyrma został jednak uniewinniony. Od tego samego roku był organizatorem, wydawcą i autorem białoruskojęzycznego drukowanego organu Towarzystwa – czasopisma „Letapis TBSz”, przemianowanego potem na „Biełaruski Letapis”. W połowie lat 30. jako jeden z pierwszych działaczy kultury poparł program Frontu Ludowego. Współpracował jako publicysta z utworzonym z inicjatywy KPZB białoruskojęzycznym czasopismem „Nasza Wola”. Publikował do 1939 roku na łamach lewicowych „Sygnałów” i dziecięcego lewicowego białoruskojęzycznego czasopisma „Snapok”. Wspierał twórczość poetów białoruskiej mniejszości narodowej, prowadził audycje dla tej mniejszości w Polskim Radiu, współpracował ze śpiewakiem Michałem Zabejdą-Sumickim. Zdaniem autorów Encykłapiedyi historyi Biełarusi podlegał prześladowaniom ze strony polskich władz.