Po przeszkoleniu „Illinois” miał pełnić obowiązki ceremonialne, 14 lipca 1902 wszedł na mieliznę w porcie w Kristiania w Norwegii. Później udał się do Anglii na remont. Pozostał w Chatham do 1 września 1902, kiedy to w ramach manewrów floty udał się na Morze Śródziemne i południowy Atlantyk.
10 stycznia 1903 został wydzielony z Eskadry Europejskiej i przydzielony do Floty Północnego Atlantyku. Do grudnia 1907 brał udział w manewrach floty, ćwiczeniach artyleryjskich, morskich szkoleniach, pełnił obowiązki ceremonialne. Następnie dołączył do Wielkiej Białej Floty, płynąc w rejs na zachodnie wybrzeże USA, a później dalej dookoła świata. Po wyjściu z Hampton Roads i przeglądzie przeprowadzonym przez prezydenta Roosevelta 16 pancerników udało się w rejs dookoła Ameryki Południowej. 8 maja 1908 w zatoce San Francisco Flota Atlantyku dołączyła do Floty Pacyfiku. Po przeglądzie dokonanym przez sekretarza marynarki wojennej połączone floty kontynuowały rejs. Okręty odwiedziły Australię, Nową Zelandię, Japonię, Filipiny, Chiny, Cejlon i inne kraje. 3 stycznia 1909 dotarły do Suezu. Z Suezu „Illinois”, „Connecticut” i „Culgoa” odpłynęły do Messyny, by pomóc ofiarom trzęsienia ziemi. Po udzieleniu pomocy okręty dołączyły do innych pancerników i 22 lutego 1909 wróciły do Hampton Roads.