Utwory Czeremszyny są utrzymane w konwencji realistycznej, ale pisarz stosuje też psychologizm, nastrojowość, liryzację oraz wplata elementy folklorystyczne jako formę wyrazu wyobrażeń ludowych o otaczającej rzeczywistości.
Niedługo po zakończeniu wojny pisarz powrócił do Śniatyna, gdzie pozostał do końca życia. Niestety, nagła śmierć nie pozwoliła mu na zrealizowanie wszystkich pisarskich planów. 17 lipca 1949 r. w Śniatynie zostało otwarte muzeum poświęcone pisarzowi.
Twórczość Od 1897 r. w bukowińskiej gazecie „Bukowyna” („Буковина”) pojawiają się pierwsze utwory młodego pisarza. W 1899 r. w lwowskim czasopiśmie „Literaturno-naukowyj wisnyk” („Літературно-науковий вісник”) zostały opublikowane opowiadania Swiatyj Nykołaj u harti (Святий Николай у гартi) oraz Chiba darujmo wodu (Хіба даруймо воду). W ciągu następnych 2 lat napisał szereg opowiadań z życia huculskiego. W 1901 r. zostały wydane w Czerniowcach w tomie Karby (Карби). Ten niewielki zbiór sprawił, że został uznany za jednego z głównych ukraińskich nowelistów początku XX wieku. W 1925 r. w Kijowie wyszedł zbiór nowel pt. Seło wyhybaje (Село вигибає). W 1929 r.