Przystąpienie Stanów Zjednoczonych do wojny po stronie Ententy w kwietniu 1917 nie spowodowało dramatycznych zmian w działaniach ciężkich okrętów marynarki wojennej. Poza zagrożeniem ze strony U-bootów i okazjonalnych rajdów krążowników pomocniczych, Royal Navy oczyściła już morza z dużych okrętów niemieckich po bitwach jutlandzkiej i falklandzkiej. Pancernik operował w pobliżu wschodniego wybrzeża USA w 1917 i pierwsze osiem miesięcy 1918.
9 września 1918 okręt dołączył do eskorty konwoju płynącego do Francji. Tydzień późnej na środku oceanu pozostawił konwój innym okrętom eskorty i wrócił do USA. Po krótkim okresie napraw w Filadelfii wrócił do ćwiczeń artylerii i prowadził je do zawieszenia walk 11 listopada 1918.
Od połowy lutego do końca lipca 1919 „South Carolina” odbył 4 pełne podróże pomiędzy USA i Brestem (Francja). Do 26 lipca, gdy wszedł do Hampton Roads, kończąc ostatnią z podróży, przewiózł ponad 4000 weteranów I wojny światowej z Europy do USA. Po przeglądzie w Norfolk Navy Yard zaokrętował kadetów w Annapolis na rejs na Pacyfik. Opuścił Annapolis 5 czerwca 1920, przeszedł przez Kanał Panamski, popłynął na Hawaje, a stamtąd na zachodnie wybrzeże USA. W czasie rejsu na południe odwiedził San Francisco i San Diego. 11 sierpnia opuścił San Diego, przeszedł przez Kanał Panamski i 2 września dotarł do Annapolis.