Po spełnieniu obowiązku zapewnienia honorowej eskorty dla prezydenta i jego świty „Wyoming” wrócił z admirałem Simsem do Plymouth wraz z nowo wyznaczonym ambasadorem USA w Wielkiej Brytanii. 14 grudnia pancernik wysadził swoich ważnych pasażerów, załadował 381 worków z pocztą i w ciągu kilku następnych godzin wypłynął z portu w kierunku Stanów Zjednoczonych. W Boże Narodzenie 1918 dotarł do Nowego Jorku i pozostawał tam do Nowego Roku 1919. 18 stycznia 1919 został jednostką flagową 7 Dywizjonu Pancerników w składzie 3 Eskadry. Na jego pokładzie proporczyk podniósł kontradmirał Robert E. Coontz.
1 lutego okręt opuścił Nowy Jork i 14 kwietnia po w zimowych manewrach na wodach kubańskich wrócił do tego portu. Wkrótce jednak wyszedł w morze ponownie aby 12 maja służyć jako jedna z części łańcucha okrętów ustawionego w poprzek Atlantyku, by pomagać łodziom latającym Curtiss NC w ich transatlantyckim locie. Ostatniego maja, po zakończeniu zadania, w trakcie którego pełnił rolę okrętu nadzoru i stacji meteorologicznej, wrócił do Hampton Roads.