Igrzyska Olimpijskie opierały się na rywalizacji między narodami, ale Olimpiady Robotnicze kładły nacisk na internacjonalizm, przyjaźń, solidarność i pokój.
II Robotnicza Olimpiada w Wiedniu (19-26 lipca 1931) stanowiła największą ze wszystkich Olimpiad Robotniczych. W wydarzeniu brało udział ok. 25 tysięcy sportowców z 19 krajów, którzy startowali w 18 dyscyplinach sportowych na 11 obiektach, z których najważniejszym był wybudowany w 23 miesiące Prater Stadium (m.in. męska piłka ręczna, piłka nożna, piłka wodna, tenis, gimnastyka, podnoszenie ciężarów, pływanie, kajakarstwo, jiu-jitsu, kolarstwo, boks, lekkoatletyka, siatkówka). W dniach Olimpiady przybyło ponad 100 tysięcy gości. Olimpiada w Wiedniu była również ogromnym spotkaniem działaczy robotniczych klubów sportowych, polem wymiany myśli i doświadczeń nie tylko w zakresie sportu, ale również myśli politycznej, gdzie dominującym głosem były propozycje socjalistów z Austrii i Niemiec.