Międzywojnie Kilka dni po powrocie z niewoli, 26 marca 1920 został przeniesiony do 10. pułku artylerii Reichswehry. W latach 1920–1930 głównie się kształcił: między 4 października a 22 grudnia 1920 dokształcał się na kursie artyleryjskim w Jüterborgu; w międzyczasie, 4 grudnia, zmieniono mu przydział na baterię obserwacyjną 6. pułku piechoty na przełomie stycznia i lutego (17 stycznia – 13 lutego) oddelegowany na treningi sportowe 28 września – 8 listopada 1924 – kurs artyleryjski w Pomiarowej Służbie Armijnej 1 kwietnia 1926 rozpoczął studia inżynieryjne z mechaniki w Wyższej Szkole Technicznej w Charlottenburgu, którą ukończył z wyróżnieniem 30 grudnia 1930 z tytułem dyplomowanego inżyniera.
1 kwietnia 1931 został przeniesiony do działu balistyki i amunicji (WaRw 1) departamentu uzbrojenia armii jako asystent kapitana Rittera von Horstiga. Dział ten zajmował się rozwojem rakiet na paliwo ciekłe do zastosowań wojskowych. W lipcu 1931, w randze kapitana, objął dowodzenie nad stacją badawczą w Kummersdorfie, gdzie biuro uzbrojenia armii niemieckiej formalnie zawiązało program rozwoju broni rakietowej.