Wilhelm Knorinsz, w innych źródłach Knorin, ros. Вильгельм Георгиевич Кнорин (Кнориньш), łot. Vilhelms (Vilis) Knoriņš (ur. 17 sierpnia 1890 w Līgatne koło Kiesia w Inflantach, zm. 29 lipca 1938 w Kommunarce) – komunista łotewski, I sekretarz Komunistycznej Partii (bolszewików) Białorusi (1920-23, 1927-28).
Życiorys Pochodził z łotewskiej rodziny chłopskiej. W 1910 roku wstąpił do SDPRR, przyłączył się do jej bolszewickiego skrzydła. Kierował pracą partyjną w Petersburgu, Rydze i Lipawie.
Od lipca do września 1920 roku był zastępcą przewodniczącego komitetu rewolucyjnego (rewkomu) Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. Od 9 sierpnia do 11 listopada 1920 przewodniczący Tymczasowego Centralnego Biura Komunistycznej Partii (bolszewików) Białorusi, od 26 listopada do 18 grudnia 1920 i od 2 marca do 10 maja 1921 sekretarz tego biura, jednocześnie od 26 listopada 1920 do 10 maja 1921 kierownik Wydziału Agitacyjno-Propagandowego KP(b)B, od 10 maja 1921 do 11 maja 1922 sekretarz odpowiedzialny CB KP(b)B. Od 20 października 1921 do 11 maja 1922 członek Prezydium CB KP(b)B, 1924–1925 kierownik Wydziału Informacyjnego KC RKP(b), od 31 grudnia 1925 do 2 grudnia 1927 członek Centralnej Komisji Rewizyjnej RKP(b). Od 5 maja 1927 do 1 grudnia 1928 ponownie na czele KP(b)B (I sekretarz KC).