Trasamund (również Thrasamund; ur. 450, zm. 523) – król Wandalów i Alanów w latach (496–523). Był czwartym władcą afrykańskiego państwa Wandalów i poza jego dziadem Genzerykiem rządził dłużej niż którykolwiek z jego poprzedników.
Był trzecim synem Gento, czwartego syna Genzeryka i doszedł do władzy tylko dlatego, że wszyscy synowie Genzeryka i jego własny brat, król Guntamund, zmarli około 40 roku życia.
Za jego panowania królestwo utraciło część terytorium (obszar dzisiejszej Algierii) na rzecz Berberów. Sam będąc arianinem, wsławił się zakończeniem prześladowań katolików, co w pewnym stopniu poprawiło stosunki Państwa Wandalów z Cesarstwem Bizantyjskim. Znany był z zainteresowań intelektualnych, także teologii. Odwołał z wygnania biskupa Fulgencjusza z Ruspe, z którym prowadził dysputy teologiczne. Starał się nawrócić katolików na wiarę ariańską, nagradzając tych, którzy zdecydują się na zmianę. Przyniosło to znacznie lepsze efekty niż prześladowania za Huneryka.