Felicja Czerniaków z domu Zwayer (ur. 1 czerwca 1883 w Warszawie, zm. 24 lutego 1950 tamże) – polsko-żydowska chemiczka, nauczycielka i działaczka społeczna, doktor filozofii, ocalała z Zagłady. Żona Adama Czerniakowa.
Życiorys Do 1939 roku Urodziła się 1 czerwca 1883 roku w Warszawie. Wywodziła się ze średniozamożnej, częściowo zasymilowanej rodziny żydowskiej. Jej rodzicami byli Edward (Efraim) Zwayer i Salomea z d. Gościnny (Goscinny). Ojciec był właścicielem składu naczyń, który znajdował się przy ul. Granicznej 7. Prawdopodobnie nie miała rodzeństwa.
Ukończyła państwowe gimnazjum w Warszawie, następnie studiowała chemię w szwajcarskim Bernie. Po powrocie do rodzinnego miasta pracowała w laboratorium chemicznym. Zachowała się jej publikacja naukowa z zakresu chemii, napisana w języku niemieckim, a dotycząca funkcji podwójnego chromoforu, którą napisała wspólnie ze Stanisławem Kostaneckim. Ostatecznie porzuciła jednak karierę naukową, poświęcając się działalności pedagogicznej.
Przed i w trakcie I wojny światowej była zatrudniona w Szkole Rzemieślniczej im. Ludwika Natansona przy Gminie Żydowskiej w Warszawie. Według sprawozdania za 1916 rok wykładała tam język polski, geografię i chemię. Ponadto była nauczycielką fizyki i chemii w żydowskim gimnazjum męskim Chinuch przy pl.