Z misji tej Fréron wywiązał się, aresztując 107 osób w Marsylii i 30 w Aix-en-Provence, co przyczyniło się do odwołania go z misji pod zarzutami o zakamuflowany jakobinizm.

Po upadku Dyrektoriatu został kochankiem Pauliny Bonaparte, licząc na uzyskanie tym samym znajomości pozwalających na pracę w nowej administracji rządowej. Otrzymał jednak tylko posadę administratora hospicjów, na której zresztą się nie sprawdził, a następnie zajęcie podprefekta na San Domingo. Przeżył tam tylko dwa miesiące, po czym zmarł na żółtą febrę.

Kategoria:Urodzeni w 1754 Kategoria:Zmarli w 1802 Kategoria:Francuscy dziennikarze Kategoria:Francuscy politycy Kategoria:Postacie rewolucji francuskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu