W XIX wieku znacznie lepiej rozwijała się poezja. Najsłynniejszy poeta tego okresu to Eino Leino tworzący w duchu liryki romantycznej. Powstały również pierwsze znaczące sztuki sceniczne. Pionierką była Minna Canth, uznana równocześnie za prekursorkę feminizmu w literaturze fińskiej. Jej sztuki Työmiehen vaimo i Anna Liisa wywołały skandal obyczajowy, niemniej jednak znacznie przyczyniły się do zmiany prawodawstwa fińskiego w zakresie praw kobiet.
thumb|200px|Grób Väinö Linny w Tampere thumb|200px|Dom Muminków według projektu Tove Jansson
Wiek dwudziesty Uzyskanie niepodległości w roku 1917 i wojna domowa (1917–1918) odbiły się szerokim echem w literaturze fińskiej. Frans Eemil Sillanpää za powieść Hurskas kurjuus (Nabożna nędza) uzyskał pierwszą i jak do tej pory jedyną nagrodę Nobla (1939). Temat wojny domowej został podjęty również przez Väinö Linnę w powieści Tuntematon Sotilas (Żołnierz nieznany). Innym popularnym pisarzem fińskim okresu przedmodernistycznego był Mika Waltari, a jego Egipcjanin Sinuhe (1945) zyskał światową sławę. Powieść wyszła tuż po II wojnie światowej i dobrze oddawała degradację wartości humanistycznych.