Kolejnych badań podjęli się pracownicy muzeum w Zielonej Górze. W 1965 roku dokonali szczegółowej penetracji terenu wokół stanowiska. W najbliższej okolicy odkryli kilka punktów osadniczych z tej samej epoki co osada. W 1966 roku rozpoczęły się systematyczne badania wykopaliskowe, które prowadzone są do dzisiaj w sezonach letnich. Początkowo prace ograniczały się do terenu obejmującego majdan osady. W kolejnych latach zbadano wał i umocnienia pomocnicze za wałem. W 1992 roku dokonano badań na terenie otwartej osady, przylegającej do grodziska od południowego wschodu. W trakcie prowadzonych w Wicinie wykopalisk zbadano też cmentarzysko, w którym odkryto ok. 500 grobów. Prace wykopaliskowe w promieniu 15 km przyniosły odkrycie i rozpoznanie mikroregionu osadniczego złożonego z osady obronnej i pięciu koncentracji osadniczych. Łącznie odkryto na tym terenie około 200 punktów osadniczych, z których większość była osadami okresowymi.