Brak ręcznego dosyłacza zamka w połączeniu z nieruchomą podczas strzelania rączką zamkową powodują, że jeśli zespół ruchomy z jakiegoś powodu nie chce dojść w przednie położenie (przykładowo ze względu na zanieczyszczenia), to jego dopchnięcie możliwe jest dopiero po rozłożeniu częściowym broni. Zastosowano mechanizm uderzeniowy z kurkiem zakrytym oraz mechanizm spustowy umożliwiający strzelanie jedynie ogniem cięgłym. Skrzydełko blokującego spust bezpiecznika nastawnego znajduje się po lewej stronie komory spustowej nad chwytem pistoletowym. M231 FPW zasilany jest amerykańskim małokalibrowym nabojem pośrednim 5,56x45mm. Broń nie została wyposażona w przyrządy celownicze, dlatego też zaleca się strzelanie przy wykorzystaniu naboi M196 z pociskiem smugowym, co umożliwia korygowanie ognia na podstawie widocznych smug pocisków. Karabinek może również strzelać nabojem M193 ze "zwykłym" pociskiem pełnopłaszczowym, nie jest natomiast możliwe celne strzelanie przy wykorzystaniu standardowego natowskiego naboju SS109. Zasilanie odbywa się z dwurzędowych magazynków łukowych o pojemności 30 naboi lub dwurzędowych magazynków pudełkowych na 20 naboi (takie same jak w przypadku karabinu M16). Broń może być również zasilana z innych magazynków pasujących do gniazda M16 (przykładowo magazynków C-MAG o pojemności 120 naboi).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Karabin M231 FPW · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.