Zwykle to kolekcja dostarcza metod tworzących iteratory.
Porównanie z indeksowaniem W językach proceduralnych do iteracji po wszystkich elementach sekwencji, np. tablicy, zwykle używa się indeksowania. Choć podejście to da się zastosować do niektórych kontenerów obiektowych, stosowanie iteratorów może mieć swoje zalety.
Pobieranie elementów przez indeks może być nieodpowiednie dla niektórych struktur danych, zwłaszcza dla struktur bez swobodnego dostępu lub z powolnym dostępem, jak listy czy struktury drzewiaste.
Iteratory mogą dostarczać jednorodnego sposobu na iterowanie po strukturach danych wszystkich rodzajów, tym samym czyniąc kod bardziej czytelnym, uniwersalnym i mniej wrażliwym na zmiany w strukturze danych.
Iterator może nakładać dodatkowe ograniczenia na dostęp, np. uniemożliwiając pominięcie elementów lub powtórny dostęp do wcześniej odwiedzonych elementów.
Iterator może pozwolić na modyfikację kolekcji bez zaburzania (inwalidacji) iteracji. Na przykład po przejściu za pierwszy element może on umożliwiać wstawianie nowych elementów na początek kolekcji z przewidywalnymi skutkami.