Geometria twarzy Twarz każdego człowieka ma cechy charakterystyczne, które mogą być wykorzystane do identyfikacji. Elementem pobierającym próbki jest aparat fotograficzny lub kamera, a z uzyskanego w ten sposób obrazu tworzony jest wzór matematyczny opisujący geometrię badanej twarzy. Dąży się do tego, aby w procesie tworzenia wzorca wybrać cechy niezmienne (np. wielkość oczu) tak, aby móc go wykorzystywać w zmieniających się warunkach (np. zmiana uczesania). Przy wykorzystaniu tego typu metody identyfikacja użytkownika może być problematyczna przy niewłaściwym kącie nachylenia głowy lub zbyt słabym oświetleniu. Identycznie jak w przypadku linii papilarnych, wygląd twarzy można skopiować, wykorzystując techniki wykorzystywane przez charakteryzatorów.
Geometria żył Znacznie mniej zawodny sposób ochrony danych niż odcisk palca i skanowanie rysów twarzy. Układ żył to cecha indywidualna dla każdego człowieka, dlatego pozostaje on niezmienny i nie ma możliwości jego skopiowania. Przy tej biometrycznej metodzie identyfikacji przeprowadza się pomiar układu naczyń krwionośnych znajdujących się w nadgarstku dłoni.