W 1235 roku sojusznicy rozpoczęli oblężenie Konstantynopola. Nadejście zimy zmusiło ich do przerwania kroków wojennych, ale wiosną rozpoczęli je na nowo. Młody cesarz Baldwin udał się na dwory europejskie po pomoc dla zagrożonego Konstantynopola. Ostatecznie z odsieczą Konstantynopolowi, która rozerwała siły oblegających, przypłynął wówczas Gwido I de la Roche, książę Achai. Szczęściem dla Baldwina i Jana z Brienne, car bułgarski po raz kolejny zmienił wówczas kierunek swojej polityki uznając zapewne, że słabe Cesarstwo Łacińskie jest o wiele lepszym sąsiadem Bułgarii niż potężne Cesarstwo Nicejskie. Jeszcze w tym samym roku Iwan Asen II wraz z Kumanami i łacinnikami podjął wrogie kroki przeciw Janowi II Watatzesowi, atakując nicejską twierdzę w Tracji – Tzurullon. Jednak w roku następnym po raz kolejny zmienił front. Pod wpływem zarazy w Tyrnowie, w wyniku której zmarli: żona i syn cara oraz bułgarski patriarcha Tyrnowa, Iwan wycofał się z oblężenia Tzurullonu i zawarł pokój z cesarzem nicejskim. Car bułgarski zmarł w 1241 roku, a w następnym roku najazd mongolski złamał potęgę bułgarskiego państwa.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Baldwin II de Courtenay · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.