Franz Ferdinand von Kuenburg (ur. 5 lutego 1651 w Mossie, koło Gorycji; zm. 7 sierpnia 1731) – austriacki duchowny i dyplomata, biskup lublański w latach 1701–1711, a następnie arcybiskup metropolita praski i prymas Czech od 1711 r.
Życiorys Rodzina i wykształcenie Jego rodzicami byli: hrabia Johann Friedrich von Kuenburg i Joannina von Cusman(n). Franz Ferdinand studiował w Salzburgu teologię i prawo kanoniczne. W 1670 r. został członkiem kapituły katedralnej w Pasawie oraz Salzburgu, gdzie później otrzymał funkcję scholastyka. 9 kwietnia 1689 r. otrzymał święcenia kapłańskie, a w 1698 r. został proboszczem parafii St. Moritz w gminie Friesach w Karyntii.
Biskup lublański Cesarz Leopold I nominował go w 1700 r. ordynariuszem lublańskim. Prowizję papieską na to stanowisko uzyskał 18 lipca 1701 r. Rozpoczął również starania o otrzymanie arcybiskupstwa salzburskiego.
Jako biskup lublański przeprowadził wizytację parafii oraz wiele miejsca poświęcił wykształceniu księży, poprzez utworzenie kolegium jezuickiego w Lublanie. Przeprowadził w 1706 r. synod diecezjalny oraz ujednolicił liturgię na terenie diecezji poprzez wydanie księgi Rituale Labacense ad usum Romanum accomodatum.