Opis kodeksu Kodeks stanowią 44 pergaminowe karty (11,5 na 8,5 cm), pisane jedną kolumną na stronę, 21–25 linijek w kolumnie. Karty ułożone zostały w formie bifolium. Tekst kodeksu nie został opatrzony w sekcje, Kanony Euzebiusza, czy nagłówki, nie ma żadnych not ani korekt marginalnych, zawiera natomiast 17 kolorowych ilustracji. Nic nie wskazuje, by mógł być pierwotnie częścią tetraevangelium. Jest to niespotykane zjawisko, ponieważ już od końca starożytności rozpowszechnił się zwyczaj pisania kodeksów zawierających cztery Ewangelie. Kodeks jest palimpsestem.
Rękopis został napisany małą minuskułą na pergaminowych kartach. Litery są grube, niejednolite, nierówne, o zmieniających się kształtach, trudne do czytania. Inicjały są zdobione i umieszczone zostały na marginesie.
Skryba posługuje się wczesnymi formami nomina sacra, charakterystycznymi dla III i IV wieku, lecz nietypowymi dla późnego średniowiecza. Na pierwszych kilku stronach skryba jest niezdecydowany co do stylu, skrótów i form gramatycznych, dopiero na dalszych stronach odnajduje swój styl. Odnosi się wrażenie, że skryba pisał w pośpiechu..