Po wojnie ponawiane były próby połączenia trzech miast w jedno. W listopadzie 1945 r. na konferencji z udziałem wiceministra Administracji Publicznej Aleksandra Żaruk-Michalskiego, wyartykułowano pomysł połączenia miast w jeden organizm. W lutym 1946 r. ze strony Urzędu Wojewódzkiego w Gdańsku przesłano już skonkretyzowane pismo z prośbą do gdańskiej Miejskiej Rady Narodowej o zajęcie stanowiska. W uchwale z 9 lipca tego roku podjęto decyzję o połączeniu Gdańska, Sopotu i Gdyni w jedną całość. Pojawiły się też pomysły zakładające np. wydzielenie nowej jednostki z woj. gdańskiego na tej samej zasadzie, jak wydzielone było miasto stołeczne Warszawa. Jednakże projekt nie został wdrożony w życie, gdyż pod koniec roku gdyńska Miejska Rada Narodowa nie zgodziła się na jego realizację.
Jesienią 1946 r. wyodrębniono specjalne biuro z Regionalnej Dyrekcji Planowania Przestrzennego w celu opracowania tzw. planu GD – mającego na celu zagospodarowanie połączonego zespołu portowo-miejskiego Gdańsk-Gdynia. Plan został ukończony w 1948 r., ale wiele jego założeń nie zostało zrealizowanych.