Jedną z najbardziej charakterystycznych cech tych wymarłych zwierząt są ciężkie kostne wyrostki po obu stronach głowy. Służyły one prawdopodobnie jako miejsce przyczepu potężnych mięśni używanych podczas spożywania pokarmu, jednak były one większe u samców niż u samic. Wskazuje to na dymorfizm płciowy u tych zwierząt, więc prawdopodobnie mogły one także odgrywać rolę w doborze płciowym.
Występowanie Szczątki entelodontów znajdowano w Azji, Ameryce Północnej i Europie.
Tryb życia Entelodonty zapewne były wszystkożerne jak obecne dziki. Mogły polować na wielkie zwierzęta, takie jak Eporeodon major czy Poebrotherium wilsoni. Niektóre skamieniałości wymienionych wyżej stworzeń odnalezione zostały ze śladami ugryzień entelodontów.
Jednak mimo wszystkożerności entelodontów, ich główna dieta skierowana była w bardziej widoczny sposób ku mięsożerności niż roślinożerności. Prawdopodobnie polowały, kiedy potencjalnej zdobyczy było pod dostatkiem, a gdy jej brakowało, zmieniały swoje nawyki żywieniowe, jedząc padlinę, czy też korzenie i bulwy. Niektóre gatunki z rodziny entelodont, jak np.