Zorganizował także Gabinet Fizyczny Muzeum Przemysłu i Rolnictwa, którego został kierownikiem. Od 1902 do 1904 przebywał w różnych miejscach w Europie. W 1904 napisał pracę O działaniu następczym przy podwójnym załamaniu światła w cieczach elektrycznie odkształconych i przy magnetycznym skręceniu płaszczyzny polaryzacji w cieczach, która nagrodzona została przez Wydział Filozoficzny Uniwersytetu Ludwika i Maksymiliana w Monachium. W tym samym roku powrócił do Warszawy, gdzie wykładał fizykę w prywatnych szkołach średnich, a także kierował Oddziałem Odczytów Muzeum Przemysłu i Rolnictwa. W 1905 był inicjatorem i organizatorem Polskiego Związku Nauczycielskiego, którego prezesem był w latach 1907–1910 (po jego zalegalizowaniu). W 1906 zorganizował Wolny Wydział Matematyczno-Przyrodniczy przy Muzeum Przemysłu i Rolnictwa, który stał się zaczątkiem Towarzystwa Kursów Naukowych. Był wykładowcą fizyki na Wydziale Przyrodniczym (1906-1918), Wydziale Technicznych (1909-1910), Wydziale Rolnym (1907-1911) TKN. W latach 1906–1911 był także członkiem TKNDziesięciolecie Wolnej Wszechnicy Polskiej TKN: sprawozdanie z działalności Towarzystwa Kursów Naukowych, 1906-1916, opracowali Ryszard Błędowski, Stanisław Orłowski, Henryk Mościcki, Warszawa 1917, Podkarpacka BC – wersja elektroniczna..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Stanisław Kalinowski (fizyk) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.