Od 1963 pracownik Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1975–1981 prodziekan Wydziału Historycznego UW, a od 12 maja 1982 do 15 lutego 1985 prorektor Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1984–1988 zastępca sekretarza Wydziału I Nauk Społecznych Polskiej Akademii Nauk. Był długoletnim członkiem Komitetu Redakcyjnego kwartalnika KC PZPR Z Pola Walki, w którym publikowano artykuły na temat historii polskiego i międzynarodowego ruchu robotniczego i komunistycznego. Od 1986 był profesorem zwyczajnym. Od 1973 prowadził seminarium magisterskie, a od 1975 seminarium doktorskie z zakresu najnowszej i współczesnej historii Polski. Pod jego naukowym kierunkiem powstało ok. 300 prac magisterskich i kilkadziesiąt rozpraw doktorskich, głównie na temat dziejów wsi i ruchu ludowego. Od 1991 był kierownikiem Katedry Historii Najnowszej Instytutu Historii Wyższej Szkoły Rolniczo-Pedagogicznej w Siedlcach, następnie dziekanem Wydziału Historycznego i kierownikiem Katedry Historii Wsi.