Ze względu na dzielenie się swoimi wierzeniami z innymi ludźmi, Świadkowie Jehowy zmagali się z silnym sprzeciwem ze strony przywódców religijnych i lokalnych władz.
W roku 1990 otwarto w Windhuku Biuro Tłumaczeń publikacji Świadków Jehowy, które nadzorowali André Bornman i Stephen Jansen. Literaturę biblijną rozpoczęto tłumaczyć na języki: kwangali, khoekhoegowab oraz mbukushu. W roku 1993 wskutek wojny domowej w Angoli 70-osobowa grupa tamtejszych Świadków Jehowy wraz z dziećmi uciekła do Namibii. Miejscowi współwyznawcy dowieźli do obozu dla uchodźców namioty, żywność, odzież, koce oraz materiały budowlane do wzniesienia tymczasowej Sali Królestwa.
W roku 2000 na zaproszenie do podjęcia działalności kaznodziejskiej w Namibii przyjechało na własny koszt 83 Świadków Jehowy między innymi z Australii, Niemiec, Japonii, a także z krajów Ameryki Południowej. 18 osób z tej grupy pozostało w Namibii na stałe. Pięć lat później do kraju wysłano kilkunastu absolwentów Kursu Usługiwania. W roku 2007 liczba głosicieli wynosiła 1545 osób, a w następnym roku 1640 głosicieli.
3 listopada 2008 roku zarejestrowano działalność Chrześcijańskiego Zboru Świadków Jehowy w Namibii.