Wielka Wojna i odrodzenie Polski W okresie I wojny światowej od 1916 r. brał czynny udział w pracach Centralnego Towarzystwa Rolniczego. Rok później jako przedstawiciel Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego wszedł w skład Tymczasowej Rady Stanu, obejmując kierownictwo Departamentu Gospodarstwa Społecznego. W sierpniu 1917 r. znalazł się w składzie Komisji Przejściowej TRS, przygotowującej przekazanie spraw leżących w kompetencjach Rady przyszłym władzom polskim. Był też członkiem komisji wyznaczonej do rozmów z arcybiskupem Aleksandrem Kakowskim i księciem Zdzisławem Lubomirskim w sprawie ich wejścia do Rady Regencyjnej. Z początkiem 1918 został powołany na stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Dóbr Koronnych. Jako wiceminister, w kwietniu i w listopadzie 1918 pełnił funkcję kierownika tego resortu w prowizoriach rządowych Antoniego Ponikowskiego i Władysława Wróblewskiego. W rządzie Ponikowskiego został mu również powierzony nadzór nad Ministerstwem Aprowizacji. W 1918 r. był on także członkiem Państwowej Rady Rolniczej przy MRiDK oraz Komisji Reformy Agrarnej, zajmującej się opracowywaniem wniosków ustawodawczych w sprawach agrarnych, które miały zostać przedłożone pod obrady przyszłego parlamentu polskiego.