Gregor, zdając sobie sprawę, że niezidentyfikowany tlenek zawierał metal, który nie pasował do właściwości jakiegokolwiek znanego pierwiastka, poinformował o swoim odkryciu Królewskie Towarzystwo Geologiczne w Kornwalii i niemieckie czasopismo naukowe .
thumb|upright|left|Martin Heinrich Klaproth nazwał tytan zaczerpując nazwę z mitologii greckiej Tlenek tytanu został niezależnie odkryty w 1795 roku przez niemieckiego chemika Martina Heinricha Klaprotha w rutylu na Węgrzech. Klaproth postanowił nazwać go tytanem, zaczerpując nazwę z mitologii greckiej. Po usłyszeniu o odkryciu Gregora nowej substancji, nabył jej próbki i potwierdził odkrycie tytanu.
thumb|Tytan otrzymany w procesie Krolla Przez wiele lat próbowano otrzymać czysty tytan, jednak zwyczajne sposoby polegające na ogrzewaniu tlenku w obecności węgla nie przynosiły rezultatów, ponieważ tworzył się węglik tytanu zamiast spodziewanej redukcji do metalu. Dopiero w 1910 roku Matthew A. Hunter otrzymał czysty (99,9%) metaliczny tytan poprzez ogrzewanie z sodem w bombie stalowej w temperaturze 700–800 °C. Do 1946 roku tytan nie był używany poza laboratorium, dopóki William Justin Kroll nie opracował opłacalnego sposobu otrzymywania metalicznego tytanu poprzez redukcję chlorku tytanu(IV) magnezem. Technologia ta została nazwana procesem Krolla.