Odnowa ruchu narodowosocjalistycznego nastąpiła w 1926 – partię założono tym razem pod postacią austriackiej części niemieckiej NSDAP (Narodowosocjalistyczna Niemiecka Partia Robotników, niem. Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei). Została zorganizowana identycznie jak w każdym z landów niemieckich i podporządkowana niemieckiej centrali. Na jej czele stanęli jednak działacze (między innymi , Arthur Seyss-Inquart), którzy pragnęli zachować pewną odrębność. Partia szybko się rozszerzała, przejmując członków Partii Wszechniemieckiej, , a także narodowych skrzydeł Austriackiej Partii Chrześcijańsko-Społecznej i Heimwehry. W wyborach 1930 osiągnęła kilkuprocentowy wynik oraz ani jednego mandatu. Partia jednak rozbudowywała się organizacyjnie, tworzyła własne bojówki (SA i SS). W wyborach lokalnych do rad gmin w 1932 NSDAP zdobyła już największą liczbę głosów po Partii Chrześcijańsko-Socjalnej. W wyborach tych NSDAP posługiwała się hasłem: „500 tysięcy bezrobotnych – 400 tysięcy Żydów – wybór bardzo prosty: głosuj na narodowych socjalistów”.